Showing posts with label ජනවහර. Show all posts
Showing posts with label ජනවහර. Show all posts

‘‘හිත ඇත්නම් පත කුඩා නොවේ‘‘


2014 සැප්තැම්බර් මස 02 14:21:15 | කෝවිද ගුණසේකර
ක්ලෝඩියෝගේ හිස ඇත්තේ උඩ යට මාරුවී සිරුරේ පිටුපසට හැරී ඇති අයුරිනි. අත් පා ඉතා කුඩාය.සෙලවීම අපහසුය.සිරුරද කුඩා දරුවෙකුගේ මෙන්ය. අත් පා හා හිස සිරුරට ඇලී ඇත.
සාමාන්‍ය මිනිසෙකු මෙසේ පෙනුමින් යුක්තවී නම් ඔහු ජීවිතය ගැන සියලූ බලාපොරොත්තු අත්හැර ගනු ඇත. නමුත් ක්ලෝඩියෝ එවැන්නෙකු නොවේ.
ආර්ථීක විද්‍යා උපාධිධාරියෙකු වන හෙතෙම සැලකිය යුතු වැටුපකට හිමිකම් කියන්නේය. තම නිදහස් කාලය ඔහු ගතකරන්නේ අනෙක් අයට ධනාත්මක චින්තනය සම්බන්ධයෙන් දේශන පවත්වමිනි.
‘‘උපත ලැබුවහම ඔක්කොම අය මගේ අම්මට කියලා තිබුණේ මට කන්න දෙන්නේ නැතුව තියන්න කියලා.‘‘ ක්ලෝඩියෝ තම අතීතය සිහිපත් කරන්නේය.
නමුත් ඔහුගේ මව වන මාරියා ජොසේ වෙයිරා ඒ කිසිවකට කන් නුදුන්නාය. හැකි සේ දරුවා හදා වඩා ගැනීමට ඉටා ගත්තාය.
‘‘මුල් කාලයේ අමාරු වුණා තමයි. නමුත් පස්සේ ඔක්කොම හරි ගියා. දැන් මගේ පුතා ඉන්න තැන බලන්න. මට හරිම ආඩම්බරයි ඔහු ගැන‘‘ ඇය කියන්නීය.
ක්ලෝඩියෝ ලියන්නේ තම මුඛයේ සිරකරගන්නා පෑනකිනි. ඔහුට පරිගණකය, ජංගම දුරකථනය පවා භාවිතා කිරීමට හැකිය. ඇතැම් අවස්ථාවලදී තම පවුලේ සාමාජිකයින් සමග ඔහු ඇවිදීමටද යන්නේය.
මුලින් පාසල් නොයැවීමට සිතා සිටියද ක්ලෝඩියෝගේ ඇවිටිලි නිසා අවසානයේ ඔහු පාසැල් යැවීමට මාරියා කටයුතු කර තිබෙන්නීය. ගුරුවරුන්ගේ සිත් දිනාගෙන පැමිණි ගමන ක්ලෝඩියෝ අවසන් කර ඇත්තේ විශ්වවිද්‍යාලයටද ඇතුළුවී ආර්ථීක විද්‍යා උපාධියක්ද හිමිකර ගැනීමෙන් පසුවය.
වෙන අය තමන්ට කිසිදා ලබා ගත නොහැකියැයි කියූ සියලූදේ හිමිකරගෙන තමන් දැන් ගත කරන්නේ සැපවත් දිවියක් යැයි ක්ලෝඩියෝ පවසයි‍.
‘‘මම වෙනස් තමයි. ඒත් මම ඒක මගේ ගමනට බාධාවක් කරගත්තේ නැහැ. දැන් මම කොහෙත්ම මම අනෙක් පුද්ගලයින්ට වඩා වෙනස් කෙනෙක් විදිහට දකින්නේ නැහැ. මමත් සාමාන්‍ය කෙනෙක්‘‘ඔහු තමන් ගැනම උපන් අභිමානයෙන් කියයි.
ක්ලෝඩියෝගේ මෙම තත්ත්වය අස්ථී නිසි පරිදි වර්ධනය නොවීම නිසා හටගෙන ඇති විකෘතිතාවයක් ලෙස වෛද්‍යවරු හදුන්වයි. වෛද්‍ය විද්‍යාවේ මෙම තත්ත්වය හදුන්වනු ලබන්නේ ‘‘ආර්ත්රෝග්‍රයිපොසිස් ‘‘ලෙසය.
අත පය සතර හොදින් ඇතද අනුනට අත පාන,දුක් කම්කොටලූ මැද තැවි තැවී සිටිනවා විනා නැගිට ඉදිරියට යෑමට වෙර නොදරන අය හට  දුක් කරදර මැද ජීවිතය ජයගෙන ඇති ක්ලෝඩියෝ කදිම ආදර්ශයකි.




ආදරයේ උල්පත වූ අම්මා

රක්‌ත වර්ණ රුධිර දහරාවෝ ශ්වේත වර්ණ ක්‌ෂීර දහරාවක්‌ බවට පත් වුණේ අප කෙරෙහි උනුන්ගේ හදවත් තුළ ඇති වුණා වූ සෙනෙහස හේතු කොට ගෙනමය. මේ මුළු විශ්වයම නිර්මාණය වී ඇත්තේද ඇගේ කිරිවල බල මහිමයෙන්මය. ඒ කිරි රසවත්ය. ඒ කිරි නැවුම්ය. එමතුද නොව ඒ කිරිවලින් වහනය වන්නේ ද නැවුම් වූ සුවඳක්‌මය. ඉදින්, කවර හෝ තැනැත්තෙකු ඒ කිරි සුවඳට පරිභව කිරීමට සැරසෙන්නේ නම්.........? නිසැකවම පැවසිය හැක. කුමක්‌ද ඒ ..........? ඒ අනෙකක්‌ නොව ඒ කිරි සුවඳට පරිභව කළ පුතු නිරයේමය උපදින්නෙ........ " යන්නයි.


"වෙහෙරක්‌ වගේ පින් දුන් කෙනෙක්‌
දෙවොලක්‌ වගේ දුක්‌ ඇසූ කෙනෙක්‌
කුඹුරක්‌ වගේ බත් දුන් කෙනෙක්‌
වේ නම් ලොවේ........
නුඹයි අපෙ අම්මේ............."

කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ නම්වන හෘද සංවේදී කලාකරුවාණන් විසින් අපූර්ව ලෙස ගයනු ලබන ඒ ගීයේ මිහිරියාව ඔබ මඳකට මුත් අත් විඳ තිබෙනවා ඇතැයි සිතමි. සැබැවින්ම, ඒ ගීය කොතරම් නම් හෘද සංවේදී වූ එකක්‌ද......? ඒ ගීතයේ ඇත්තාවූ මධුර මනෝහර හඬට ඔබ මොහොතකට මුත් සවන් යොමු කර බලන්න. සත්තකින්ම, ඒ ගීතය අප සවනත වැකෙද්දී අපේ අම්මලා පිළිබඳව අපූර්ව වූ සිත්තම් පෙළක්‌ අප දෙනෙත් ඉදිරිපිට මැවී මැවී පෙනෙනවා නොවේද? ඉදින් එසේනම් වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන් ඒ ගීතය වනාහී මවු ගුණයේ අසිරිය අපූර්ව ලෙස චිත්‍රණය කළ එකක්‌මැයි කීම කෙලෙසක නම් අතිශයෝක්‌තියක්‌ වේවිද......?

අම්මා යනු කවුරුන්ද...? සැබැවින්ම අම්මා යනු ආදරයේ උල්පතම නොවේද? ආදරයේ උල්පත වූ අම්මා යෑයි සඳහන් කරමින් ගීපද රචකයෝ ගීත ලියා ඇත්තේ යම් අර්ථයක්‌ සහ අරමුණක්‌ද පෙරදැරි කරගෙනමය. දසමසක්‌ අපිව කුස තුළ හොවාගෙන අම්මාවරු මොනතරම් නම් දුක්‌ වේදනා කන්දරාවක්‌ උසුලන්නට ඇත්ද? අම්මාවරු ඒ සා විසල් දුක්‌ වේදනා කන්දරාවක්‌ ඉසිලුවේ අපි වෙනුවෙන්මය. කොපමණ වේදනාකාරී වුවද කොපමණ කටුක වුවද ඒ සියලු වේදනාකාරී සහ කටුක අත්දැකීම් ගැන ඇබින්දකුදු මුවින් නොබැන ඉවසා වදාරාගෙන සිටියේද අපි වෙනුවෙන් නොවේද. අප ඇගේ කුස තුළ වැඩෙද්දී තරහා සහගත සිතුවිල්ලක්‌ සිතට පැන නැගුණහොත් එය ඉතා ආයාසයෙන් යට පත් කර ගැනීමට ඕ කටයුතු කළාය. ඇත්තෙන්ම ඇය එම වකවානුව තුළදී පය උස්‌සා හයියෙන් අඩියක්‌වත් නොතැබුවාය. එමතුද නොව දළදා මාලිගාවට ගොස්‌ මල් පහන් පූජාකොට ඉනුත් නොනැවතී පන්සලේ බෝ මැඬටද ගොස්‌ පිහිටාශිර්වාදය ලබා ගන්නට ඇත්තේ හෙට දින මෙලොව එළිය දකින්නට පෙරුම් පුරන්නාවු අපි ගැන සුබ සිහින දකිමින්ම විය නොහැකිද?

"ගමට කලින් හිරු මුලුතැන් ගෙට වඩිනා
ඒ හිරු එළියෙන් නැණමල් පොඩි පිපුණා
ඒ මල් සුවඳේ අද ලොව්තුරු සුව විඳිනා
කලා වැවේ නිල් දියවර අපෙ අම්මා......."

ගමට හිරු උදාවන්නේ බොහෝ වේලාවක්‌ ගතවීමෙන් ඉනික්‌බිතිය. එහෙත් ඒ හිරු මඬලට පෙරාතුව අම්මා නමැති හිරු මඬල අවදි වී මුළු නිවහනම ආලෝකවත් කරන්නීය. කුස්‌සියේ කටයුතුවලින්ම සිය දෛනික රාජකාරී අරඹන ඕ ස්‌වාමියා හා දරුවන් නිදියහන මතට වී සොඳුරු සිහින දකිමින් සිටියදීම ඔවුන් වෙනුවෙන් අහර පිසින්නට සැරසෙන්නීය. නිවසේ ආර්ථික කටයුතුවලට උරදෙමින් "කඩයප්පන්" තනන්නට සැරසෙන්නීය. කඩයප්පන් තනා ලැබෙන සොච්චම් මුදල වුවමනා කළමනාකරණය කොට නිවසේ අඩු ලුහුඬුකම් පිරිමසාලන්නට ඕ සමත් වන්නීය. ඉනුත් නොනවතින ඕ දූවාදරුවන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහාද අරමුදල් යොදවන්නීය. අම්මාගේ දැතේ සවියෙන් නැණ මල් පොඩි පිපෙන්නේ එලෙසිනි. ඉදින් එහෙව් අම්මාවරුන්ගේ දෙපා අපි උදේ හවස නමැද වැන්දද එහි ඇති වරදක්‌ නැතැයි කවුරු කවුරුත් එක හඬින්ම පවසනු නොඅනුමානය.

අතීතයේදී අම්මලා අපි වෙනුවෙන් දුක්‌ වේදනා ඉසිලුවේ යම් සේද වර්තමානය තුළදීද දරුවන් වෙනුවෙන් අම්මලා විඳින්නාවූ දුක්‌වේදනා කන්දරාව මෙතෙකැයි කියා කෙලෙසක නම් පමණ කරන්නද? කර බෙල්ල දිගු වන විට ඇතැම් දරුවෝ අම්මලා කියන දේවල් තඹ සතයකට මායිම් නොකර කටයුතු කළද අපේ අම්මලා නම් කවරදාකවත් දරුවන් කෙරෙහි අහිතකින් කටයුතු කරන්නේ නැත. ඔවුන් සෑම මොහොතකදීම දරුවන්ට යහපත පතති. ඔවුනගේ මතු දියුණුව පතති. දරුවෝ වෙනුවෙන්ම නැහුණු ආදරණීය අම්මාවරුන්ට ඉනික්‌බිති සිදුවන්නේ දරුවන්ගේ දරුවන් වෙනුවෙන්ද නහින්නටය. එහෙත් ඒවා කරදරයෑයි කියා බැහැරලන්නට අම්මාවරු සුදානම්ද, කොහෙත්ම නැත. සියල්ල උපේක්‍ෂාවෙන් විඳ දරා ගන්නා ඔවුහු තම මුණුපුරු මිණිපිරියන්ද රැක බලා ගනිමින් පිනක්‌ දහමක්‌ කිරීම සඳහා මිඩංගු කිරීමට ඇති ජීවිතයේ සැÄ සමයද දරුවන් වෙනුවෙන්ම කැප කරනු ලබන්නේය.

මඳකට සිතා බලනු මැන එවන් අම්මාවරු වනාහී ගෙදර බුදුන් යන වදනට සැබෑම අර්ථයක්‌ එක්‌ කරන්නෝ නොවේද? ඔව් එය නම් එසේමය. ඉදින් එසේ නම් ඒ අම්මාවරුන්ට කළ ගුණ සැලකීමට අපේ දරුවෝ පෙළ ගැසිය යුත්තේ කවරාකාරයෙන්ද? සාම කුමාරයාගේ කතාව කවුරු කවුරුත් දන්නවා ඇතැයි මම සිතමි. කුමක්‌ද සාම කුමරාගේ කතාව. එකල්හී දඹදිව සාම නම් කුමාරයෙක්‌ විසුවේය. මේ සාම කුමරාගේ දෙමවුපියන් අන්ධ අයවලුන්ය. මේ සාම කුමරා වූ කලී සතුන්ට කරුණාව දැක්‌වූ කුමාරයෙකි. කුමාරයාගේ යහළුවෝ වූයේද අන් කවුරුන් හෝ නොව වන සිවුපාවුන්මය. දිනක්‌ එනුවර රජු දඩයමේ යන අතරතුරේදී මුව පොව්වෙකුට හී පහරක්‌ එල්ල කළේය. එහෙත් එය සාම කුමාරයාට වැදුණු අතර එකෙණෙහිම ඔහු සිහි මුර්ජා විය. අනේ මගේ දෙමවුපියෝ ඔහුට කියවුණේ එපමණකි. රජු වහ වහා දිවැවිත් කරුණු විචාලීමට කටයුතු කළේය. එවිට සාම කුමරා දුන් පිළිතුරට අනුව ඔහුගේ දෙමාපියන් අන්ධ අයවලුන් බව සහ ඒ අන්ධ දෙමාපියන්ට සැලකීමට සිටින එකම කෙනා සාම කුමාරයා පමණක්‌ම බවත් තේරුම්ගත් රජු ඊතලය ඉවත්කොට ඔහු සුවපත් කිරීම සඳහා කටයුතු සම්පාදනය කළේය. සත්‍ය වශයෙන්ම, මවුපියන්ට සැලකීම වනාහී උතුම් ගුණාංගයක්‌ම බැව් කියන්නට ගෙන හැර පෑ හැකි හොඳම උදාහරණයකි ඉහතින් සඳහන් කළාවු සාම කුමරාගේ කථා වස්‌තුව.

හැරී බලමු මඳකට අපි වර්තමානය දෙසට. සැබැවින්ම බුදුන් ළඟට අපගේ දුක දන්නාවූ අපේ අම්මාවරු කෙරෙහි අපරිමිත දයාබරත්වයක්‌ තම හද තුළ දරාගෙන උනුන්ට උවටැන් කිරීමට පෙළ ගැසෙන්නට සාම කුමාරවරුද අද දවසේ නොසිටිතියි අපි කියන්නේ කෙලෙසකද? මම හො¹කාරයෙන්ම දන්නා එක්‌ කතාවක්‌ මෙහිලා සඳහම් කරමි.

(අදාළ මුලාශ්‍රවලින් නොවිමසා සැබෑ නම් ගම් සඳහන් කිරීම සදාචාරාත්මක නැතැයි හැඟෙන හෙයින් එසේ සිදු නොකරමි.) මේ අම්මා සහ පුතු අතර තිබුණේද පුදුමාකාර බැඳීමකි. ඒ පුතු පවුලේ බාලම පුතුය. වැඩිහිටි දරුවෝ සියලු දෙනාම ආවාහ විවාහ වී නිවසින් පිටමං වූවායින් අනතුරුව වයෝවෘද්ධ අම්මා සහ බාල පුතු පමණක්‌ නිවසේ තනිවිය. මේ පුතුටද පවුල් පන්සල් වී සෙස්‌සන් මෙන් තමන්ගේ පාඩුවේ වැඩක්‌ බලාගෙන සිටීමේ හැකියාව කොතෙක්‌ නම් තිබුණද?

ඔහු ඊට වඩා වෙනස්‌ මගක්‌ අනුගමනය කළේය. හෙතෙම තම මුල් දිවියම මෑණියන් උදෙසා කැප කළේය. කළ රැකියාවට පවා සමු දී නිවෙස වෙත පැමිණෙන්නට ඔහු අදහස්‌ කළේ අන් යමක්‌ නිසා නොව අම්මාව රැක බලා ගැනීම අන් සියල්ලටම වඩා වැදගත් බැව් ඒ පුතු තරයේම ඇදහු හෙයින්ම විය හැකිය.

ඔහු හැකි උපරිමයෙන්ම තම මවට සැලකුවේය. කිසිදු දෙයකින් අඩුවක්‌ පාඩුවක්‌ සිදුවන්නට ඉඩ නොතැබුවේය. සියල්ල අවසන මීට වසර එක හමාරකට පමණ ඉහතදී ඒ අම්මා මිය පරලොව ගියේය. දැන් අර පුතු තම නිවහනට වී හුදෙකලාවේ කාලය ගත කරයි. සැබැවින්ම ඔහුගේ ජීවිතයේ හොඳම කාලය මේ වන විට ගෙවී ගොස්‌ හමාරය. ඒ අනෙකක්‌ නිසා නොව අම්මාට සැලකීමේ අරමුණින්ම අන් සියලු දේ දෙවැනි තැන්හිලා සැලකීමට ඔහු කටයුතු කළ හෙයිනි. එහෙත්, ඒ පුතුට අහිමි වූ දේවල් ගැන තඹ සතයක තරම් හෝ දුකක්‌ නැත. මවට සැලකීමට ලැබුණු ඉඩහසරම දිවියේ සොඳුරුතම කාල පරිච්ඡේදයකැයි සිතා සතුටු සිතින් කාලය ගත කරන්නේය.

සැබෑ සෙනෙහසකින් යුක්‌තව අම්මාවරු රකින්නා වූ දරුවන් පිළිබඳ කතා එපරිදිය. එහෙත්, එවන් කතා අතර මෙහෙව් කුරිරු දරුවන් ගැනද අසන්නට සිදුව ඇත්තේ කවර අභාග්‍යයක්‌ නිසාදැයි යන්න සැබැවින්ම අපට නම් නොතේරේ. අප පවසන මේ මව නමින් පතිරණලාගේ මේරි මැටිල්ඩාය. ඕ පනස්‌ දෙහැවිරිදි (52) ය. ඕ අන්ධය. ඇයට 2011 වර්ෂයේ නොවැම්බර් මස එක්‌තරා සති අන්තයකදී යක්‌කල තිත්තලපිටිගොඩ ප්‍රදේශයේදී අතරමං වීමට සිදුවූවාය. අහෝ.....ෘ ඒ කවරක්‌ හේතු කොට ගෙනද?..... වත්තල එෙŒරමුල්ලේ සිට අප ඉහතින් සඳහන් කළ ප්‍රදේශයට පැමිණ අතරමංවූ ඇයට ප්‍රදේශවාසීහු කිහිප දෙනෙක්‌ එක්‌ව ආහාර පානාදියෙන්ද සංග්‍රහකොට තිබුණු අතර, ඇයට එබඳු ඉරණමකට මුහුණ පෑමට සිදු වූයේ ඇයි දැයි අපි නැවතත් විමසමූ. ඇයට ඒ ඉරණම අත් කර දුන්නේ අන් කවරෙකු හෝ නොව ඇගේම දියණියයි. පදිංචියට ගෙයක්‌ සොයාගෙන යන බවට මුසාවක්‌ පවසා තම අම්මාව රැගෙන ගොස්‌ මහ මග අතරමං කර පලාගිය එවන් දියණිවරුන්ට සැබැවින්ම අප ඉහතින් සඳහන් කළා වු සාම කුමාරවරු හමුවේ උරුම වන්නේ කවර නම් ස්‌ථානයක්‌ද..... එය ගැඹුරින් විමසා බැලිය යුතු පැනයකි.

ඇත්තෙන්ම, එවැන්නක්‌ කිරීමට තරම් ඒ දියණිය සැහැසි වන්නට ඇත්තේ කිම......? ඒ මව තමන් වෙනුවෙන් හරි හැටි යුතුකම් ඉටු නොකළ නිසාදැයි යන්න අපි නොදනිමු. නොඑසේ නම් ඒ අම්මාගේ අන්ධභාවය දියණියට නොරිස්‌සූ නිසාද යන්නද අපි නොදනිමු. ඒ කවරක්‌ වුවද ඇය සිදු කොට ඇත්තේ මිනිසත්කමට නම් කිසිසේත්ම තරම් නොවැන්නකැයි අපි එක හෙළාම කියමු. අනේ ඇත්තටම ඒ අම්මා මහ මග තනිකර දමා අර කුරිරු දියණිය පසු නොබලාම යන්නට ගිය සැටි. මේ කියෑවෙන්නේ අනෙකක්‌ නොව හෘද සාක්‍ෂියක්‌ නැති මිනිසුන්ගෙන් පිරි සමාජයක ෙ€දවාචකයම නොවේද? හෘද සාක්‌ෂියක්‌ කියා දෙයක්‌ මඳකට හෝ තිබුණා නම් අඩුම තරමින් තමන් කළ වරද ගැන පසුතැවිලි වන්නට හෝ ඕ කටයුතු කරනු නොඅනුමාන බැව් අපේ නම් විශ්වාසයයි.

අප දැන් කියන්නට යන කතාවද 2011 වර්ෂයේ නොවැම්බර් මස එක්‌තරා සති අන්තයකදී සිදු වූවකි. මහනුවර මීගම්මනවත්ත ප්‍රදේශයේ පදිංචිව සිටි බිසෝ මැණිකේ (72) නමැති කාන්තාවකට සිය පියවුරක තුවාලයක්‌ද සහිතව මහනුවර මහරෝහලට ඇතුළත් වීමට සිදු වුණි. ඒ ඇයි........? හේතුව අනෙකක්‌ නොව ඇගේම පුතු පදමට සූර්වී පැමිණ ඇගේ ගෙලෙන් අල්ලා මල් කපන පිහියකින් එක්‌ පියයුරක්‌ කපා බරපතළ ලෙස තුවාල සිදු කිරීම හේතු කොට ගෙනය. එලෙස තුවාල කිරීමට හේතුව වී ඇත්තේ අනෙකක්‌ නොව මව හා පුතු අතර කලක පටන් පැවැති ඉඩම් ආරවුලකි.

බිම් අඟලට, වැට මායිමට අඬදබර කර නොගන්නා මෙන් පුංචි සන්දියේ පටන්ම තම පුතුට ඉගැන්වූ ඒ මවට සියල්ල කෙළවර පුතු අතින්ම ඉඩම් ආරවුලක්‌ හේතු කොට ගෙන මෙබඳු ඉරණමකට මුහුණ පෑමට සිදුවීම කවර නම් අභාග්‍යයක්‌ ද........? සැබැවින්ම, එය කවර ෙ€දයක්‌ද යන්න පැවසීම මට නම් උගහටය. කෙසේ වතුදු අපි විමසන්නේ මෙපමණකි. අම්මා කෙනකු යනු නිකන්ම නිකන් ඇට, මස්‌, ලේ, නහර ගොඩක්‌ නොව මිල කළ නොහැකි මහා ගුණ සමුදායකින් හෙබි මානව දයාවේ අපූර්වතම ප්‍රතිමූර්තියකි. ඉදින්, එහෙව් අම්මා කෙනකුගෙන් පළිගනු තබා පළි ගැනීමට සිතීමත් මොනතරම් නම් පාපයක්‌ ද.....? දසමසක්‌ අපිව කුස තුළ හෙවාගෙන ඉසිලු වූ දුක්‌ වේදනා කන්දරාව වෙනුවෙන් හෝ අම්මාවරු අරභයා අපි ඉවසිය යුතුව තිබෙනවා නොවේද?

රක්‌ත වර්ණ රුධිර දහරාවෝ ශ්වේත වර්ණ ක්‌ෂීර දහරාවක්‌ බවට පත් වුණේ අප කෙරෙහි උනුන්ගේ හදවත් තුළ ඇති වුණා වූ සෙනෙහස හේතු කොට ගෙනමය. මේ මුළු විශ්වයම නිර්මාණය වී ඇත්තේද ඇගේ කිරිවල බල මහිමයෙන්මය. ඒ කිරි රසවත්ය. ඒ කිරි නැවුම්ය. එමතුද නොව ඒ කිරිවලින් වහනය වන්නේ ද නැවුම් වූ සුවඳක්‌මය. ඉදින්, කවර හෝ තැනැත්තෙකු ඒ කිරි සුවඳට පරිභව කිරීමට සැරසෙන්නේ නම්.........? නිසැකවම පැවසිය හැක. කුමක්‌ද ඒ ..........? ඒ අනෙකක්‌ නොව ඒ කිරි සුවඳට පරිභව කළ පුතු නිරයේමය උපදින්නෙ........ " යන්නයි.
අමිල දොළපිහිල්ල

තමන්ට ලැබෙන දේවලට වඩා රටට ලබා දිය හැකි දේ ගැන සිතිය යුතුයි හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්‌ඩාරනායක


ආසියාවේ උසම හිටි බුදු පිළිමයට මුල්ගල තැබීමේ උත්සවය
විල්සන් විඡේරත්න - ඉත්තෑපාන

ඕනෑම රටක ධනපතියන් අතුරින්, දානපතියන් වන්නේ සුළු පිරිසක්‌ බවත්, තම පෞද්ගලික ධනයෙන් විශාල මුදල් ප්‍රමාණයක්‌ වැය කරමින් ආසියාවේ උසම හිටි බුදු පිළිම වහන්සේ ඉදිකර රටට සුවිශාල සේවයක්‌ සිදු කිරීමට බලාපොරොත්තු වන ජගත් පින්නගොඩවිතාන මහතා ද එවැනි දුර්ලභ ගනයේ දානපතියෙක්‌ යෑයිද, හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මහත්මිය ප්‍රකාශ කළාය.

ඒ මහත්මිය එසේ සඳහන් කළේ ජගත් පින්නගොඩවිතාන පදනමේ පූර්ණ දායකත්වයෙන් හා බටමුල්ල කන්ද විහාරාධිපති මතුගම මහානාම හිමිපාණන්ගේ අනුශාසකත්වයෙන්, මතුගම බටමුල්ලකන්ද බෞද්ධ මධ්‍යස්‌ථාන කඳු මුදුනේ රු. ලක්‍ෂ 900 ක වියදමින් ඉදිකිරීමට සැලසුම් කර ඇති අඩි 135 ක්‌ උස අවුකන බුදුපිළිම වහන්සේගේ අනුරුව වෙනුවෙන් මුල්ගල තැබීමෙන් අනතුරුව පැවැති උත්සව සභාවේදීය.

කෝට්‌ටේ නාග විහාරාධිපති අතිපූජ්‍ය මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමිපාණන් මෙම උත්සව සභාවේ මුලසුන හෙබවූහ.

මතුගම ශාසනාරක්‍ෂක බල මණ්‌ඩලයේ හිටපු සභාපති හා දක්‍ෂිණ ලංකාවේ ප්‍රධාන සංඝනායක රන්දොඹේ සුමනාලෝක හිමිපාණන් පිරිස පංචශීලයෙහි පිහිටුවූහ.

මතුගම ශාසනාරක්‍ෂක බල මණ්‌ඩලයේ සභාපති හා කැකුලන්දල පතිරාජ පරිවේනාධිපති යටදොළවත්තේ චන්ද්‍රසිරි හිමිපාණන් මෙහිදී විශේෂ අනුශාසනාවක්‌ සිදු කළහ.

එහිදී තවදුරටත් අදහස්‌ දක්‌වමින් හිටපු ජනාධිපතිනිය මෙසේද කීවාය.

මෙවැනි පුණ්‍යකර්මයක්‌ සිදුකිරීම තුළින් බෞද්ධයන්ගේ ආගමික ප්‍රබෝධය වැඩි වීමටද හේතු වෙනවා.

එමෙන්ම කලාවන් අතුරින් ප්‍රතිමා නිර්මාණය කිරීම ඉතාම දුෂ්කර කාර්යයක්‌ යෑයිද නිවැරැදි නොවන අන්දමින් ඉදිකර ඇති සමහර ජාතික නායකයන්ගේ ප්‍රතිමා දැකීමෙන් එය පැහැදිලි වන බවද ඇය කීවාය.

එමෙන්ම මා මෙම ස්‌ථානයට පැමිණියේ දේශපාලනඥයකු ලෙසින් නොවේ. ඒ නිසා දේශපාලනය ගැන මා මෙහිදී කථා කරන්නේ නැහැ.

ශ්‍රී ලංකාව සිංහල, බෞද්ධයන්ට අයිති බවට සමහර නායකයන් හැඳින්වුවත් එහි කිසිම සත්‍යතාවක්‌ නැහැ. එබැවින් සිංහල මුස්‌ලිම්, දෙමළ ආදී විවිධ ජාතීන් සමගියෙන් හා සමාදානයෙන් ජීවත්වීමට කටයුතු කළ යුතුයි.

එබැවින් ජනතාව සතු යුතුකම් හා වගකීම් නිසියාකාරව ඉටු කර ජාති, ආගම් හා කුළ භේදවලින් තොරව සමගියෙන් ජීවත්වීමට අධිෂ්ඨාන කරගත යුතු යෑයි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මහත්මිය පැවසුවාය.

ශ්‍රී ලංකා ජපන් මිත්‍රත්ව පදනමේ අධ්‍යක්‍ෂ පැල්පොල විපස්‌සිS, මාදුළුවාවේ සෝභිත යන හිමිවරුන්ද මෙහිදී අනුශාසනා පැවැත්වූ අතර, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් වන අර්ජුන රණතුංග, අජිත් පෙරේරා, පළාත් සභා මන්ත්‍රී කිත්සිරි කහටපිටිය, මතුගම ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති එල්. ජී. ලියනාරච්චි යන මහත්වරු ද මෙහිදී අදහස්‌ දැක්‌වූ අතර, දොඩන්ගොඩ ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති කීර්ති පෙරේරා, මතුගම ප්‍රාදේශීය ලේකම් මහේෂිකා ද සිල්වා යන මහත්ම මහත්මීන් ඇතුළු ගිහි පැවිදි විශාල පිරිසක්‌ මෙම අවස්‌ථාවට එක්‌ව සිටියහ.



චන්ද්‍රිකා බණ්‌ඩාරනායක මහත්මිය සභාව අමතන අයුරු හා දානපති ජගත් පින්නගොඩ මහතා ඇතුළු පිරිස හිටි පිළිමයට මුල්ගල තැබීමට සූදානම් වන අයුරු

ඡායාරූප - විල්සන් විඡේරත්න ඉත්තෑපාන


Divaina.com
 

ලංකාවේ ආශ්චර්ය මහ ගුටිකෙළි

විදුලි බිලට මැති සබේ මහ ගුටිකෙළි
වතුර බෝතල් උඩින් යයි
අතින් පයින් ප්‍රහාර
පාසල් සිසුන් වහා ඉවතට 


කුෂාන් සුබසිංහ - අජිත් අලහකෝන්

විදුලි ගාස්‌තු ඉහළ නැංවීමට විරෝධය පළකරමින් විපක්‌ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් ඉටිපන්දම් දල්වමින් ඝෝෂා කිරීමත්, දෙපාර්ශ්වයේ ඇතැම් මන්ත්‍රීවරුන් එකිනෙකාට වතුර බෝතල්වලින් සහ අතින් පයින් පහර එල්ල කිරීමත් නිසා ඊයේ (24 දා) සවස පාර්ලිමේන්තුව යුද පිටියක්‌ බවට පත්විණි.

මන්ත්‍රීවරුන්ගේ මෙම හැසිරීම දෙස ගැලරියේ සිට බලාසිටි පාසල් සිසුන් වහා එම ස්‌ථානයෙන් ඉවත් කිරීමට පොලිසිය කටයුතු කළේය.

කෙසේ වෙතත් මෙම ගාලගෝට්‌ටිය මධ්‍යයේ ආණ්‌ඩු පක්‌ෂය විවාදයකින් තොරව මුදල් පනත් කෙටුම්පත් හතරක්‌ සහ නියෝග හයක්‌ සම්මත කර ගන්නා ලදී.

පනත් කෙටුම්පත් සහ නියෝග දහයක්‌ සම්මත කරගැනීම සඳහා ආරම්භ වූ විවාදය නියෝජ්‍ය කාරක සභා සභාපති චන්ද්‍රකුමාර මුරුගේසු මහතාගේ මුලසුන යටතේ පැවැත්විණි.

මුදල් නියෝජ්‍ය ඇමැති ආචාර්ය සරත් අමුණුගම මහතා පනත් කෙටුම්පත් ඉදිරිපත් කළ පසුව එජාප මන්ත්‍රී පී. හැරිසන් මහතා කතා කළේය. ඒ මහතාගේ කතාව පස්‌වරු 4.20 ට පමණ අවසන් වූ පසුව විපක්‌ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායක ජෝන් අමරතුංග මහතා නැගිට රීති ප්‍රශ්නයක්‌ මතු කළේය. විදුලි ගාස්‌තු ඉහළ නැංවීම පිළිබඳ එක්‌ දිනක විවාදයක්‌ තමන් ආණ්‌ඩුවෙන් ඉල්ලා සිටි මුත් එය ප්‍රතික්‌ෂේප කළ බව ජෝන් අමරතුංග මහතා ප්‍රකාශ කරද්දී එජාප මන්ත්‍රීවරු ඉටිපන්දම් දල්වා ගත්හ. දල්වා ගත් ඉටිපන්දම් සහිතව එජාප මන්ත්‍රීවරු ඝෝෂා කරමින් සභාගැබ මැදට පැමිණ සෙංකෝලය සහ මුලසනට ආසන්න වූහ. මේ අවස්‌ථාවේදී මුලසුන විසින් සභාවේ කටයුතු විනාඩි කිහිපයකට අත්හිටුවන ලදී. ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධාන මන්ත්‍රීවරුද පසුව එජාප මන්ත්‍රීවරුන් අනුගමනය කරමින් ඉටිපන්දම් දල්වා ගෙන මෙම විරෝධතාවයට එක්‌ වූහ.

සභාව කල්තැබූවද ඉටි පන්දම සහිතව විපක්‌ෂ මන්ත්‍රීවරු ඝෝෂා කරමින් සභාව මැද සිටිද්දී ආණ්‌ඩු පක්‌ෂ මන්ත්‍රීවරුන්ද කෑගසමින් විපක්‌ෂ මන්ත්‍රීවරුන්ට විරෝධය එල්ල කළහ. මේ අවස්‌ථාවේදී පසු පස අසුනක සිටි ආණ්‌ඩු පක්‌ෂයේ ලොහාන් රත්වත්ත මන්ත්‍රීවරයා වතුර බෝතල් කිහිපයක මූඩි ගලවා ඝෝෂා කරන විපක්‌ෂ මන්ත්‍රීවරුන් දෙසට එල්ල කළේය. එම වතුර බෝතල් ප්‍රහාරයෙන් රවී කරුණානායක මන්ත්‍රීවරයාගේ කබාය වතුරෙන් තෙමී ගිය අතර චන්ද්‍රdනි බණ්‌ඩාර මන්ත්‍රීවරියගේ පිට ප්‍රදේශයට ඉන් එක්‌ බෝතල් ප්‍රහාරයක්‌ එල්ලවිණි. සරත් කුමාර ගුණරත්න ඇමැතිවරයා මූඩිය ගැලවූ වතුර බෝතලයක්‌ රැගෙන විත් විපක්‌ෂ මන්ත්‍රීවරුන්ට ජල ප්‍රහාරයක්‌ එල්ල කළේය.

මේ අවස්‌ථාවේදී ආණ්‌ඩු පක්‌ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් සහ ඇමැතිවරුන්ද සභා ගැබ මැදට පැමිණ කෑ ගසමින් විපක්‌ෂ මන්ත්‍රීවරුන් අත තිබූ ඉටි පන්දම් නිමා දමන්නට උත්සාහ කළහ.

මේ අවස්‌ථාවේදී ලොහාන් රත්වත්ත මන්ත්‍රීවරයා යළි වතුර බෝතලයක්‌ අතැතිව ආණ්‌ඩු පක්‌ෂ පැත්තේ සිට ඉදිරියට එනු දුටු රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා තම අත තිබූ ඉටි පන්දම නිවා දමා රත්වත්ත මන්ත්‍රීවරයා අත තිබූ වතුර බෝතලයට තදින් පහරක්‌ එල්ල කළේය. වතුර බෝතලය උඩින් විසි වී බිම වැටෙන්නටත් පෙර තම දැත් අමෝරා ගත් රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා රත්වත්ත මන්ත්‍රීවරයාට පහර දීමට සැරසුනේය. එය දුටු වාසුදේව නානායක්‌කාර ඇමැතිවරයා වහා ඉදිරියට අවුත් රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයාගේ හදිසි ප්‍රහාරයෙන් රත්වත්තේ මන්ත්‍රීවරයා වළකා ගෙන පසෙකට කැඳවාගෙන ගියේය. කෝපයෙන් රත්වත්තේ මන්ත්‍රීවරයාට බනිමින් සිටි රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයාව විපක්‌ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායක ජෝන් අමරතුංග මහතා ඇතුළු විපක්‌ෂ මන්ත්‍රීවරුන් කිහිප දෙනෙකු විසින් පසෙකට කැඳවාගෙන එනු ලැබීය


http://www.divaina.com/2013/04/25/news36.html

ඇමැතිගේ රෙද්දපල්ලෙන් අහුලා නොගත් රස්‌සාව

මගේ පැරැණි ශිෂ්‍යයෙක්‌ එක්‌ උදැසනක මා සොයා ආවේය. මගෙන් ඉගෙන ගන්නා සමයේදී අති දක්‍ෂයෙක්‌ සේම විනීත ගති පැවතුම් ඇත්තෙක්‌ වූ හෙතෙම දැකීම ද මට මහත් සතුටක්‌ විය. මම ඔහු සුහදව ලෙන්ගතුකමින් යුතුව පිළිගත්තෙමි. හේ තම බෑගයෙන් යමක්‌ එළියට ගෙන බුලත් හුරුල්ලක්‌ ද ගෙන ඒවා මට මහත් ගරු සරු ඇතිව පිළිගන්වා දණ ගසා නළල බිම තබා මට වැන්දේය.

"බුදු සරණයි පුතේ" මට ඉබේටම කියෑවිණි.

"වාඩි වෙන්න පුතා" කියමින් මා අභියස පුටුව ඔහුට පෙන්නුවත් ඔහු අසුන් ගත්තේ මගේ වම් පසින් තිබූ පුටුවේය.

මා අභියසින් අසුන් ගැනීම නොමනා ක්‍රියාවකැයි ඔහුට සිතෙන්ට ඇත.

"ඉතිං පුතා........ මොකද මේ පැතතේ.?" මම විමසුවෙමි.

"සර්...... මම කැම්පස්‌ එකෙන් ආවට පස්‌සෙ අහවල් ඉස්‌කෝලෙ ස්‌වෙච්ඡා ගුරුවරයෙක්‌ හැටියට වැඩ කළා. අවුරුදු තුනක්‌ විතර කිසිම පලක්‌ නෑ. මම නතර වුණා. මාස දෙකක්‌ විතර වෙනවා. පසුගිය දවසක පත්තරේක තිබුණා අවුරුදු දෙකකට වැඩි සේවා කාලයක්‌ තියෙන ස්‌වෙච්ඡා ගුරුවරු ස්‌ථිර කරනව කියලා. මම එදාම අර ඉස්‌කෝලෙට ගියා. ප්‍රින්සිපල් මට වැඩ කරන්න දුන්නෙ නෑ. අහවල් ඇමැතිතුමාගෙන් ලියුමක්‌ ගේන්න කිව්වා. ඒ ඇමැතිතුමා සර්ට උගන්වපු ගුරුවරයෙක්‌ කියල සර් ඒ දවස්‌වල පංතියෙදී කිව්වා මට මතකයි. අනේ සර්..... මට ඒ ඇමැතිතුමාගෙන් ලියුමක්‌ අරගෙන දෙන්න" ඔහු බැගෑපත් ලෙසින් කීවේය.

"එතුමා මගේ ගුරුවරයෙක්‌ බව ඇත්ත. ඒ දවස්‌වල එතුමා බොහොම ගුණ යහපත් මනුෂ්‍යයෙක්‌. එතුමා විදුහල්පතිවරයෙක්‌ හැටියට වැඩ කරද්දී මම එතුමා යටතේ ගුරුවරයෙක්‌ හැටියට වැඩ කරලත් තියෙනවා. ඒ කාලෙත් එතුමා හරිම යහපත් මනුෂ්‍යයෙක්‌. දේශපාලනයට බැහැලා විපක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරයෙක්‌ හැටියට හිටපු කාලෙ මම කීප වතාවක්‌ හමුවෙලා තියෙනවා. ඒ කාලෙත් එතුමා යහපත් මනුෂ්‍යයෙක්‌. ඒත් පුතා එතුමාගෙ පක්‍ෂය බලයට පත් වෙලා එතුමා ඇමැති කෙනෙක්‌ වුණාට පස්‌සේ හරිම වෙනස්‌. දවසක්‌ අපේ ඉස්‌කෝලෙ උත්සවේකට ආවා. එදා මම සර් කියාගෙන ළඟට ගියා. අයිසෙ ගුණවර්ධන දැන් කොහොමද තමුසෙට? දැන් තමුසෙ මෙහේද වැඩ? කියලා මහ සද්දෙට ඇහුවා මගේ ළමයිනුත් ඉස්‌සරහ. මට ලැ-ජාවෙ පොළොව පලාගෙන යන්න හිතුනා. මගේ ළමයි නැති තැනක නම් මට එතුමා පයින් ගැහුවත් මම සත පහකට ගණන් ගන්නේ නෑ. කොහොමද ඇමැතිකමේ වෙනස? ඔන්න ඔය කාරණය නිසා මම එතුමා ළඟට යන්න කැමැති නෑ. අනික පුතා ඔයා දන්නවානේ මම මොන කාරණාවක්‌ නිසාවත් මොනම පක්‍ෂයකවත් දේශපාලනඥයො පස්‌සෙ යන්න කැමැති පුද්ගලයෙක්‌ නොවෙයි කියලා. ඒක මට මහා පිළිකුල් වැඩක්‌. මගේ ගෝලයෙක්‌ මේ ළඟදී දවසක දිස්‌ත්‍රික්‌ අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂ කෙනෙක්‌ වුණා. සුදුසුකම් වලට නෙවෙයි දේශපාලනඥයන්ගෙ දෙපා වැඳලා. මට මේ රටේ ජනාධිපතිකම දෙනවා කිව්වත් මම නම් ඔය දේශපාලනඥයො පස්‌සෙ යන්නෙ නෑ. මට පිළිකුල් මනුෂ්‍ය කොට්‌ඨාස තුනක්‌ සමාජෙ ඉන්නවා. ඒ කොට්‌ඨාස තුනෙන් එකක්‌ දේශපාලනඥයො. අනේ පුතේ තරහා වෙන්න නම් එපා. මට හරිම කනගාටුයි පුතා." මට බලවත් අකැමැත්තෙන් නමුදු එසේ කියන්නට සිදු විය.

"සර් බොහොම හොඳ ප්‍රතිපත්ති රකින කෙනෙක්‌ කියල මම ඒ කාලෙ ඉඳල දන්නවා. ඒ වග දැන දැනත් මම ආවෙ මේ උපකාරය ඉල්ලා ගන්න මට වෙන කිසිම කෙනෙක්‌ නැති නිසයි." ඔහු දුක්‌බර ස්‌වරයෙන් කීවේය.

මට ඔහු ගැන විශාල දුකක්‌ ඇති විය. එහෙත් කරන්නට කිසිම දෙයක්‌ නැති බැවින් මම ද අසරණ වීමි.

ඔහු මගෙන් සමුගෙන නික්‌ම ගියේය.

දින කිහිපයකට පසුව ඔහු මගේ නිවසට යළි ආවේය.

"සර්... මම ඕන එකක්‌ කියල තනියම ගියා ඇමැතිතුමා හමුවෙන්න" ඔහු කීවේය.

"ඉතිං ඉතිං?" මම දැඩි කුතුහලයෙන් ඇසීමි.

මේ ඔහුගේ කතාවයි.

ඔහු එක්‌ ඉරිදා පාන්දරක තම සහතික ගොනුවත් රැගෙන ඇමැතිතුමාගේ නිවෙසට ගියේය. නිවෙස අභියස කිසිම කෙනෙක්‌ ඈත තියා නොදුටුවෙන් ඔහු බලාපොරොත්තු සුන් කැර ගත්තේය.

"හරිම දවසෙ මම ආවෙ. ඇමැතිතුමා නෑ වගේ" ඔහු තමාටම කියා ගත්තේය.

ගේට්‌ටුව අසල පොලිස්‌ නිලධාරියෙක්‌ සිටියේය.

"අද ඇමැතිතුමා නැද්ද?" ඔහු පොලිස්‌ නිලධාරියාගෙන් ඇසීය.

"අර ඉන්නෙ" ආලින්දයේ කොනක සරමක්‌ පමණක හැඳ උඩුකය නිරුවතින් පුවත්පතක්‌ කියවමින් සිටි ඇමැතිවරයා දක්‌වමින් හේ කීවේය.

"මගේ වැඩේ හරියටම හරි යනවා. අද කිsසිම කෙනෙක්‌ නෑ." ඔහු උද්දාමයට පත් වෙමින් සිතුවේය.

"මම එතුමා ළඟට යන්නද?" හේ පොලිස්‌ නිලධාරියා අමතා ඇසීය.

"යන්න" ඔහුට අවසර ලැබිණි.

ඔහු හීං සීරුවේ ආලින්දයට ගොඩ වෙද්දී ඇමැතිවරයා යාන්තමින් හිස ඔසවා බලා යළි පුවත්පතට දෙනෙත් යොමු කළේය. තරුණයා නතර විය.

"එනවා ඉලන්දාරියා" ඊළඟ මොහොතේ ඇමැතිවරයා කීවෙන් ඔහු ඒ අසලට ගියේය.

"මොකක්‌ද කාරණාව?" ඇමැතිවරයා ඇසීය.

"සර්....... මම විශ්වවිද්‍යාලයෙන් පිට වුණාට පස්‌සෙ අහවල් ඉස්‌කෝලෙ ස්‌වෙච්ඡා ගුරුවරයෙක්‌ හැටියට වැඩ කළා අවුරුදු තුනක්‌. ස්‌ථිර වෙන්නෙ නැති නිසා නතර වුණා. පසුගිය දවසක පත්තරේක තිබුණා ස්‌වෙච්ඡා ගුරුවරු ස්‌ථිර කරනවා කියලා. මම ඉස්‌කෝලෙට ගියා. ප්‍රින්සිපල් සර් කිව්වා සර්ගෙන් ලියුමක්‌ ගේන්න කියලා." ඔහු ඉතා යටහත් පහත් ස්‌වරයෙන් කීවේය.

ඇමැතිවරයා තම පුවත්පත පසෙකට කැර ඔහු දෙස බැලීය.

"කෝ බලන්න ගන්නවා ඔය µයිල් එක." හේ කීවේය. ඔහු ඉතා ගරු සරු ඇතිව එය දැතින්ම ඇමැතිවරයාට පිළිගැන්වීය.

ඇමැතිවරයා එය විවෘත කළේය.

"හ්ම්.......... සාමාන්‍ය පෙළ ඩී. හතයි සී එකයි. ඉංග්‍රීසි ගණන් හැමෝම ෙµaල් වෙන රටේ තමුසෙට ඒ දෙකටම අධි සම්මාන. මොකක්‌ද මේ ඉස්‌කෝලෙ? හ්ම්..... පහසුකම් අඩු ගමේ ඉස්‌කෝලයක්‌නෙ. අපරාදෙනේ අයිසෙ මේ හුඟක්‌ දෙමාපියො තමන්ගෙ දරුවො ටවුන්වල ලොකු ලොකු ඉස්‌කෝලවලට දාන්න පොරකන්නෙ. පහසුකම් අඩු ගමේ ඉස්‌කෝලෙන් තමුසෙට මහ ඉහළින්ම පාස්‌ වෙන්න පුළුවන් නම් ඇයි අනෙක්‌ එවුන්ට බැරි? හ්ම්.... උසස්‌ පෙළ කලා. ඒ තුනයි ඒත් ඒ ඉස්‌කෝලෙන්ම. තමුසෙ මාර පොරක්‌නෙ අයිසෙ. කැලණිය කැම්පස්‌. ගෞරව උපාධිය. අම්මට සිරි ක්‌ලාස්‌ එකකුත් තියෙනවා. තමුසෙ නම් මාර පොරක්‌ අයිසෙ." ඇමැතිවරයා සිනාසෙමින් එසේ කියද්දී ඔහුගේ බලාපොරොත්තු ඉහළ ගියේය.

"අනේ දෙයියනේ ඔබවහන්සේලා අසරණ මා දිහා බැලුවා. මට මගේ අසරණ දෙමාපියන්ට සලකන්න රස්‌සාවක්‌ ලැබෙනවා ඒකාන්තයි" ඔහු දාහේ නෝට්‌ටු මිටියක්‌ සිතින් මවාගෙන එසේ සිතන්නට ඇත.

"දැන් මොකද ඉතිං තමුසෙ කියන්නෙ? රස්‌සාවක්‌ නේද. මේ ඉල්ලන්නෙ? ඇමැතිවරයා සිනාසෙමින් ඇසීය.

"අනේ ඔව් සර්..... මගේ අම්මට තාත්තට දැන් බොහොම වයසයි. ඒ දෙන්නට සලකන්න ඉන්නෙ මම විතරයි." ඔහු ඉතා යටහත් පහත් ලෙසින් කීවේය.

ඇමැතිවරයා පුවත්පත පසෙකින් තබා හැඳි සරම අතින් ගෙන නැගී සිටියේය.

"ලියුමක්‌ ලියන්න හරි ටෙලිෙµdaන් කෝල් එකක්‌ දෙන්න හරි වෙන්න ඇති හදන්නේ" ඔහු බලාපොරොත්තු දල්වාගෙන බලා සිටියේය.

ඇමැතිවරයා තම සරම දැතින්ම අල්ලාගෙන එය වේගයෙන් ගැසුවේය.

"යාළුවා...... තමුසෙට ඕන කරන රස්‌සාව මෙතැන වැටිලා තියෙනවා නම් අහුලාගෙන යනවා" කී ඇමැතිවරයා ගෙතුළට ගියේය.

"සර් ඒ වෙලාවෙ මගේ ළඟ පිස්‌තෝලයක්‌ තිබුණා නම් මම එයාට වෙඩි තියලා මමත් වෙඩි තියා ගන්නවා." මගේ සිසුවා අවසන් වශයෙන් කීවේ දැසට කඳුළු නංවාගෙනය.

මට ඔහු ගැන විශාල දුකක්‌ අනුකම්පාවක්‌ ඇති විය. මම මෙහෙම කතාවක්‌ අහලා තියෙනවා ඉරිදා දවස්‌වලට එයා හමුවෙන්න එයාගෙ ඡන්දදායකයො එනවානේ. වැඩි දෙනෙක්‌ එන්නෙ රස්‌සාවල් ඉල්ලාගෙන නෙ. ඒ වගේ දවස්‌වලට එයා එතැන වැඩ කරන කෙනෙකුගෙ පුංචි වරදක්‌ දැකලා ලොකු කේන්තියක්‌ අරගෙන එයාට දිගට හරහට බනිනවලු. නැත්නම් ගහනවලු. ඒ සේවකයා ඒ වරද කරන්නෙ මෙයාගේ උපදෙස්‌ මතලු. එයාම කේන්ති අරගෙන අඩි පොළොවෙ හප්ප හප්පා බැනලා කේන්තියෙන් පුපුර පුපුරා ගෙට යනවාලු. අර ආපු මිනිස්‌සු යන්න යනවලු. ඒක එයාගෙ තවත් උපක්‍රමයක්‌ලු" මම කීවෙමි.

එදා ඒ අමාත්‍යවරයා සරම ගසා අවමන් කළ මගේ සිසුවා පසුව රාජ්‍ය පරිපාලන සේවා විභාගයට පෙනී සිට ඉන් ඉහළින්ම සමත්ව විවිධ මට්‌ටමේ තනතුරු ගණනාවක්‌ දරමින් සිටියේය. පසුගිය දිනක මම අගනුවර රාජ්‍ය ආයතනයකට ගියෙමි. ඒ මගේ විශ්‍රාම වැටුපට අදාළ අවශ්‍යතාවකට ය. එය නිමවා ගෙන ආපසු එන විට විධායක ශ්‍රේණියේ වීදුරු කාමරයක දොර මත සවි කළ පුවරුවක ඔහුගේ නම දුටුවෙමි.

මම එහි දොරට තට්‌ටු කළෙමි.

"එන්න ඇතුළට'' ඔහු කීවෙන් මම දොර ඇරගෙන ඇතුළට ගියෙමි.

"හානේ. අපේ සර් නේ...." ඔහු නැගී සිට මට අසුන් ගන්නට ඇරියුම් කළේය.

මම අසුන් ගත්තෙමි.

"ඉතිං සර්..... මොකද මේ පැත්තෙ.?" ඔහු අසුන් නොගෙන හිටගෙනම ඇසීය.

"මගේ පෙන්ෂන් එකේ වැඩකට ආවා" මම කීවෙමි.

"සර් මොකට ආවද? මට කෝල් එකක්‌ දුන්නා නම් මම වැඩේ කරලා දෙනවානේ" ඔහු කීවේය.

"මම දන්නෙ නෑ පුතා මේ කන්තෝරුවේ වැඩ කරන බව. මම ඒ වැඩේ කරගෙන යන ගමන් පුතාගෙ නම දැකලයි මේ ආවේ." මම කීවෙමි

හේ සීනුව නාද කැර සේවකයකු කැඳවා මට තේ කෝප්පයක්‌ ද ගෙනැවිත් දුන්නේය. ඔහු තවමත් හිටගෙනමය.

"මම යන්නම් පුතා එහෙනම්" මම නැගී සිටියෙමි. ඔහු මා අසලට විත් දණ ගසා වැන්දේය.

"ගුණ ගරුක යහපත් දරුවන්ට වරදින්නෙ නෑ කවදාවත්ම" මා සමඟ ගේට්‌ටුව අසලටම පැමිණි ඔහුගෙන් සමුගනිමින් මම අවසන් වශයෙන් කීවෙමි.

කේ. ඩබ්ලිව්. ගුණවර්ධන


  http://www.divaina.com/2013/04/21/nimna02.html
 

සෞදියේ හොරෙන් ඉන්න අයට තාවකාලික රැකියා


2013 අප්‍රේල්  18  11:48 a.m
saudhurරැකියා බලපත‍්‍ර නොමැති ශි‍්‍රී
 ලාංකික ශ‍්‍රමිකයන් දිවයිනට ගෙන්වා ගැනීමේ කටයුතුද කඩිනමින් ක‍්‍රියාත්මක කරන බවයි විදේශ සේවා නියුක්ති කාර්යාංශය ප‍්‍රකාශ කරයි. කෙසේ වෙතත් ශ‍්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්ති කාර්යාංශයේ මැදිහත්වීම මත ,සෞදි අරාබිය තුළ රැකියා බලපත‍්‍ර නොමැතිව නීතිවිරෝධීව රැඳී සිටින ශී‍්‍ර ලාංකික ශ‍්‍රමිකයන්ට එරට සේවය කිරීම සඳහා අවස්ථාව ලබාදීමට සෞදි රජය සූදානම් බවද වාර්තා වේ. ඒ තාවකාලිකව පදනමින් බව පැවසේ. නීතිවිරෝධීව රැඳී සිටින දහසකට වැඩි පිරිසකට රැකියා කටයුතු
 සිදුකිරීමට අවස්ථාව ලැබෙන බව පැවසේ. 

මුස්ලිම් කොංග්‍රසය ආණ්ඩුවෙන් ඉවතට?

2013 අප්‍රේල්  20  02:00 p.m
sri-lanka-muslim-congressආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වන්නේද නැද්ද යන්න පිළිබඳව  ඉදිරි මැයි දිනයෙන් පසුව තීරණයකට එළඹීමට ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය තීරණය කර ඇත. මුස්ලිම් ජාතිකයන්ට මුහුණ දීමට සිදුවන බව කියන ගැටලුවලට අදාළව ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය ආණ්ඩුවට ඉදිරිපත්  කළ යෝජනා පිළිබඳ තවමත් සාධාරණයක් ඉටු නොවීම නිසා ආණ්ඩුවෙන් ඉවත්වන ලෙස මුස්ලිම්  කොංග්‍රසය වෙත බලපෑම් එල්ල වී ඇතැයි  එහි ප්‍රකාශකයෙක් සඳහන් කළේය.
ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසයේ උත්තරීතර මණ්ඩලයේ සාමාජිකයන් ද මේ සම්බන්ධයෙන්  එම කොංග්‍රසයේ නායකත්වයට, ඇමැතිවරුන්ට නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරුන්ට සහ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට බලපෑමක් එල්ල කර ඇතැයි  එම පක්ෂ ආරංචි මාර්ග සඳහන් කරයි.
මැයි දිනයේදී විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂ පෙන්වන ශක්තිමත් භාවය පිළිබඳ සලකා බලා ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය තීරණයකට පැමිණීමට නියමිතය. මැයි 01 දායින් පසු මුස්ලිම් කොංග්‍රසයේ උත්තරීතර මණ්ඩලය රැස්වී මේ පිළිබඳ අවසන් තීරණයකට පැමිණෙනු ඇත.
 ලසන්ත වීරකුලසූරි

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | JCPenney Coupons